HD
ADN-021 ฉันทนความเงี่ยนนี้ไม่ไหวแล้ว... Ai Aida
Ai Hanada
วิดีโอนี้เป็นการรวบรวมผลงานที่ส่งไปยังนิตยสาร SM "Mania Club" [จากผู้ส่ง Yuko (นามแฝง)] ฉันเป็นผู้หญิงแต่งงานแล้วอายุ 28 ปี แต่งงานมาได้ 3 ปีแล้ว ฉันแต่งงานกับสามีทั้งที่ยังซิงเพราะปมฝังใจจากผู้ชายตอนเด็กๆ ฉันไม่เคยช่วยตัวเองเลย และคิดว่าเซ็กส์เป็นเรื่องที่อนุญาตให้มีแค่ระหว่างสามีภรรยาเท่านั้น เพราะใช้ชีวิตห่างไกลจากเรื่องเซ็กส์มาตลอด ฉันจึงไม่รู้อะไรเลย ฉันยอมทำตามสิ่งที่สามีสั่งเสมอ แต่หลังจากแต่งงาน ฉันถึงได้รู้ว่าสามีไม่ใช่คนที่มีรสนิยมปกติ ความต้องการของเขาค่อยๆ รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนถึงจุดหนึ่งมันไม่ใช่ชีวิตคู่ที่ปกติอีกต่อไป และตอนนี้ ฉันต้องใช้ชีวิตด้วยการถูกปล่อยเช่าให้ผู้ชายคนอื่นในฐานะทาส ในคืนก่อนการฝึกซ้อมเพื่อรับงานเช่า ฉันถูกขังไว้ในกรงทั้งที่เปลือยกาย และถูกสั่งให้ติดสัดเหมือนสุนัขตัวเมียด้วยจินตนาการอันเลวร้าย ฉากที่ 1- ถึงตอนนั้นฉันเริ่มได้รับความเสียวซ่านจากความเจ็บปวดอย่างแน่นอนแล้ว ฉันใช้ไม้หนีบผ้าและไม้ตีที่สามีทิ้งไว้เพื่อไม่ให้รู้สึกเหงา และฉันก็ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับการช่วยตัวเองที่แสนเจ็บปวด ฉากที่ 2- ฉันเปลี่ยนเสื้อผ้าและมุ่งหน้าไปยังโรงแรมที่ใช้ฝึกซ้อม ในวันนี้ นอกจากเจ้านายของฉันแล้ว ยังมีผู้ชายอีก 3 คนรอฉันอยู่ด้วย มีการใช้ตะขอเกี่ยวจมูกทำให้ฉันดูเหมือนหมู และถูกคนแปลกหน้าที่กำลังตื่นตัวเลียเข้าไปในรูจมูก เจ้านายดึงสายจูงของฉัน และฉันก็คลานสี่ขาไปรอบห้อง ฉันน้ำลายไหลเยอะมากจนทำพื้นสกปรก ก็เลยโดนตีที่ก้นไปหลายที ฉากที่ 3- หลังจากถูกทรมานอย่างหนักด้วยเครื่องนวดไฟฟ้า ฉันก็ถูกสั่งให้สังเกตภายในรูหีอย่างละเอียดผ่านอุปกรณ์ใส แม้จะถูกทรมานอย่างน่าอัปยศเช่นนั้น แต่ฉันกลับตื่นเต้นจนส่งเสียงร้องดังกว่าปกติ ฉากที่ 4- ฉันเปรียบเทียบรสชาติของควยสองแท่งในห้องน้ำโรงแรม ฉันถูกฝึกมาว่ามารยาทของผู้ชายคือต้องชิมมันไปจนถึงลำคอ ดังนั้นฉันจึงอมเข้าไปจนสุดและปรนนิบัติเขา แน่นอนว่าน้ำเงี่ยนสีขาวทั้งหมดถูกฉีดเข้ามาในปากของฉัน หลังจากนั้น ฉันก็ถูกกดลงในอ่างอาบน้ำ และถูกกระแทกกระทั้นจนแทบจะลืมแม้กระทั่งวิธีหายใจ... ฉากที่ 5 - ให้คุณตีฉันจนก้นแดงและบวมเป่ง ยิ่งโดนตีมากเท่าไหร่ หัวใจก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้นเท่านั้น และยิ่งอยากให้ผู้ชายตามใจมากขึ้น ฉากที่ 6- ฉันถูกพันธนาการด้วยเชือกและโดนทั้งตบ ทั้งแส้ และไม้ตีไปทั่วร่างกาย ร่างกายของฉันสั่นเทาด้วยความกลัว และร้องไห้ออกมาด้วยความเจ็บปวด แม้มันจะทรมานจนช่วยไม่ได้ แต่ไม่รู้ทำไมลึกๆ ในใจฉันถึงได้ภาวนาว่า "อยากให้คุณทำมากกว่านี้... ได้โปรดทำให้ฉันพังพินาศมากกว่านี้ที"